Grow Forward & Flourishing Life

Het eerste blog van 2016, alweer een nieuw jaar en eigenlijk voelt alles hetzelfde als in 2015. Een nieuw jaar en toch maar weer een nieuwe focus voor 2016. Stephanie, wat is je focus? Wat wil je bereiken? Wat wil je mensen vertellen? Wat is je verhaal? Wanneer jij een podium zou krijgen en vijf minuten iets mag delen, wat is het dan?

Mooi vind ik het om een jaar een persoonlijk thema te geven. Ik kies liever voor een richting dan voor een quick fix. Een thema is breder, inspireert en leidt tot groei. Tenminste, dat hoop ik. Mijn thema voor 2016 moet ik nog definitief formuleren, maar ‘Grow Forward & Flourish’ klinkt lang zo niet gek nog niet!

Dit thema is heerlijk breed en beslaat dan ook heel wat terreinen van mijn leven. Ik wil meer aandacht besteden aan mijn familie. Terug naar de wortels van mijn bestaan. Mijn geschiedenis heeft mij inzicht gegeven in het doen en laten van mijzelf en van mijn familieleden. Maar een groot gedeelte van mijn familie maakt zich niet druk over het verleden. De jeugd, omdat zij momenteel druk is met andere dingen; de ouderen, omdat hun de verhalen van hun voorouders niet zijn doorgegeven. Dat is mij afgelopen jaren duidelijk geworden. Ik heb namenlijk een heel klein gedeelte van mijn wortels proberen bloot te leggen. Zoals de Mona Lisa haar geheimen niet heeft prijsgegeven, zo gaf het stamboomonderzoek van één van mijn voorouders mij de gelegenheid, uit te zoeken, wat voor geschiedenis achter deze voorvader zat. Dat was het begin van de ontginning van mijn wortels. Jammergenoeg bleef het onderzoek halverwege staken vanwege gebrek aan gegevens, maar de verhalen ontstonden en bleven.

Maar mijn thema ‘Grow Forward & Flourish’ is zeker meer dan alleen mijn familie, ik wil ook opnieuw veel meer nieuwe dingen gaan proberen. Mezelf een beetje uitdagen om niet te blijven hangen in het vaste patroon wat ik gewend ben. Natuurlijk moet ik op mijn grenzen passen qua gezondheid, maar met mijn huidige manier van leven mis ik soms ook kansen om ergens in te rollen, wat achteraf misschien wel onverwachts leuk is. Het heeft te maken met de groei die ik mis omdat ik niet meer werk of studeer. Nu hobby ik voor mijn gevoel maar wat aan, en dat ben ik zat. Mijn lijf werkt misschien niet mee, maar ergens tussen alle Brain Fog zit wel een stel hersenen dat zich wil bewijzen, zich nuttig wil maken, en ik zou het ontzettend zonde vinden om daar niks mee te doen. Dit jaar dus alweer op jacht dus, naar iets wat heel weinig tijd kost, zeer flexibel is, beperkte fysieke belasting vraagt en me toch uitdaagt. Uitdaging op zich!

Het leven wordt één groot, spannend avontuur als je er met een open, ontvankelijke en nieuwsgierige houding doorheen reist, als een enthousiaste toerist in je eigen bestaan.

Geef een reactie